Hallo, ik ben Wouter en ik ben mee geweest met de jongerenreis naar Hongarije. We waren met z'n veertienen, waaronder drie mensen als leiding.
We moesten op donderdagavond verzamelen bij de Ontmoetingskerk. We werden in de auto's ingedeeld en reden naar Schiphol. Sommigen hadden nog nooit gevlogen en zij vonden het best wel spannend. Eenmaal in het vliegtuig konden we genieten van het uitzicht. Toen we waren geland gingen we naar de Hongaren die ons vanuit Budapest naar Sárkeresztes zouden rijden. We kregen een pakje drinken en een reep chocola voor onderweg, want het is best een eind van Budapest naar Sárkeresztes. Eenmaal in Sárkeresztes hebben we nog een keer verzameld, maar zijn daarna naar de gastgezinnen gegaan.
De volgende ochtend stonden we om negen uur op en ontbeten we bij de gastgezinnen. Om tien uur verzamelden we bij het dorpshuis en ontmoetten we de dominee van Sárkeresztes. Daarna gingen we de auto's in en reden naar een kasteel in Székesfehérvár. Het kasteel was heel groot en had een mooie binnenplaats met allemaal standbeelden. Daarna reden we naar een winkelcentrum in Székesfehérvár. Nadat we daar even rond hadden gekeken gingen we naar een klein restaurantje waar we rijst met doperwten en een schnitzel kregen, verder hebben we daar ook nog fruitsoep gegeten. We gingen ook nog een beetje rond kijken in Székesfehérvár en gingen bijvoorbeeld een hele grote kerk binnen en zagen ook nog het graf van de eerste koning van Hongarije.
Verder zijn we nog naar een ander kasteel geweest hoog op een berg. Er was daar een prachtig en ver uitzicht. De trappen in het kasteel waren wel gammel, maar het was leuk om er naar toe te gaan. Verder aten we het avondeten in het dorpshuis. We zouden eigenlijk gaan barbecueën, maar de meesten vonden het daarvoor veel te koud. Later die avond gingen we nog met z'n allen tafeltennissen en speelden Jenga samen met de Hongaren. Ze draaiden ook harde muziek.
Zaterdagochtend moesten we al om half zes opstaan, want we gingen naar Budapest. We aten zoals gewoonlijk bij de gastgezinnen of kregen het ontbijt mee voor in de trein. Verder kregen we ook nog een lunchpakketje mee. Eerst liepen we naar een pleintje waar een heel grote kerk stond. Daarna zijn we een stukje gaan wandelen. We kwamen toen langs het witte huis waar de president van Hongarije woont. Uiteindelijk gingen we een brug over de Donau over. De Donau is de scheiding tussen de plaatsen Buda en Pest. Zo liepen we dus van Buda naar Pest. In Pest hadden we nog de tijd om souvenirtjes te kopen of iets anders te doen. Daarna gingen we met de metro terug naar Buda en gingen vanaf daar weer met de trein terug naar Székesfehérvár.
Daarna hadden we een bijeenkomst in het dorpshuis. Het was een soort feestgelegenheid. Bij de bijeenkomst was een Amerikaanse man aanwezig, die gelukkig het meeste van de bijeenkomst voor ons wilde vertalen naar het Engels. Tussendoor hadden we nog een pauze waarbij we wat konden eten. Verder die avond hadden we weer net zoals de vorige avond harde muziek, tafeltennis, Jenga en dit keer gingen sommigen schaken.
Zondagmorgen stonden we om negen uur op en aten gewoon weer bij de gastgezinnen. Om tien uur gingen we samen met de gastgezinnen naar de kerk in Sárkeresztes. Daar hadden we een dienst. In de dienst vertaalden Thomas Ris en dominee Franc de Ronde alles wat de Hongaarse dominee in het Duits zei. Aan het einde van de dienst gaf dominee Franc de Ronde aan de gemeente een doos met vier kaarsenhouders met adventskaarsen.
Wij kregen allemaal een tasje met een kaars, een chocolaatje en twee paar sokken waarop ´welcome Sárkeresztes, 2011´ stond geborduurd. In de middag hadden we ook nog een kerkdienst in een ander dorp, Moha. Daarna gingen we terug naar de gastgezinnen om in te pakken. 's Avonds was er een groot feest in het dorpshuis. De muziek werd weer aangezet en er werd veel gedanst en natuurlijk getafeltennist.
Maandagochtend bedankten we de gastgezinnen voor hun gastvrijheid en namen afscheid. Verder namen we ook nog in de kerk afscheid van de dominee. We gingen met de bus naar Székesfehérvár en daar hadden we nog even de tijd om een paar laatste dingen te kopen. Daarna gingen we met de bus naar Budapest en toen met de metro en met de bus naar het vliegveld.
En daar zaten we dan in het vliegtuig, en het was niet te geloven maar toch. De groep waarin ik zat, zat bij Geert Wilders in het vliegtuig. Dat vond ik wel grappig dat je zomaar bij zo iemand in het vliegtuig zit. We reden nog even naar de parkeerplaats van de Ontmoetingskerk en daar namen we echt afscheid van elkaar. En dat was onze jongerenreis naar Hongarije.
Wouter Bukman